Jagen. Deel 1.

Posted by cableclair on August 26, 2010

“Laat je nog meer dingen staan?” vroeg ik mijn kersverse huisbazin. We hadden net het contract getekend. Ik was bijzonder in mijn nopjes. Dit appartement ging me per maand de helft van mijn vorige kosten schelen, en het was een keer of 3 zo groot. Een aparte slaapkamer!

“Het bed. Die kast. Die kast. Die tafel als je wilt. De stoelen.”

Ik knikte er eens een paar keer bij. Dit was nog beter dan ik ooit had kunnen bedenken. Toegegeven, die kast was spuuglelijk. Maar ik had geen kast. Het kleinere kastje was ook best lelijk, maar mijn aquaria zag ik er in gedachten al op staan. Er stond een stereo installatie op. In het kastje zelf stonden een paar platen en wat video’s. Mijn hart stond even stil.

“Goh,” zei ik, terwijl mijn stem bijna oversloeg van ingehouden enthousiasme “Je hebt Big Time.”
“Ja, die had een vriend me ooit gegeven. Ik vond hem niet zo-”
“Ik-ik-ik ben er al jaren naar op zoek en nu ligt hij zomaar hier!”

Big Time.

Een van de beste concert registraties ooit. , Toen ik er jaren geleden achter kwam dat er ook een film bij hoorde, had ik het album al grijsgedraaid.  De film was helaas alleen op VHS te verkrijgen en daarmee was ik toen al zo’n twintig jaar te laat. Hij was al jaren uit de handel; een uiterst zeldzaam collectors item. Een DVD was er niet. De gelukkige fans die een kopie te pakken hadden gekregen, piekerden er niet over om er afstand van te doen. Ik hoorde jammer genoeg bij het andere kamp: De bittere achter-het-net-vissers. Online kwam ik een digitaal geripte versie tegen van matige kwaliteit waar ik me mee troostte, maar dichter in de buurt dan dat kwam het er niet van. (Nu kun je deze versie overigens ook in stukken geknipt op youtube terugvinden, met bijbehorende kwaliteit).

Ik bleef op jacht, schuimde alle nieuwsgroepen af, Ebay, Google, ik hield mijn ogen open op rommelmarkten;  niks niks niks. En nu, na een jarenlange zoektocht, was hij daar ineens, zomaar.

“Wil je hem hebben?”

Ik zei zo snel mogelijk ja, voor ze zich zou kunnen bedenken. Ze wilde er niks voor hebben. Mijn dag kon niet meer stuk. Het feit dat ik al een paar jaar geen videorecorder meer had, deed even niet ter zake. Nu heb ik nog steeds geen videorecorder, maar ach, ik heb Big Time. Op VHS.  Lekker puh! Jacht volbracht.