Ik lag om 6 uur nog heerlijk te slapen toen ik ineens wakker schrok door een klap. Ik besloot dat ik over een uur ook wel kon kijken wat dat geweest was en wilde me net weer omdraaien toen het piepen begon.
IEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIE!!! De rookmelder was van het plafond komen zeilen. IEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIE- "Jaahaaaa!" IEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIE- "Waar is de uitknop!WAAAAR IS DE UITKNOP!" Ik drukte paniekerig op het enige knopje dat ik op het ding kon ontwaren. IEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIE- Het hielp niet. IEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIE-- "Hou op!" Schudden hielp ook niet. IEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIE- Ah. Draaien om te openen. IEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIEPIE- "Raaaaaaah!" Ik rukte het dopje van de batterij eraf. IEPIE. Pfffft. Stilte. Heerlijke stilte. Ik kwakte het ding weer op het aanrecht. IEPIEPIEPIEPIEPIEPIE!! De batterij was weer tegen het dopje aan gekomen, de schurk. Een definitieve scheidings-sessie later kon ik weer rustig mijn bedje in. Waar ik heerlijk begon te piekeren over koolmono-oxide vergiftiging. Ahhhh.
